باورهای غلط درباره اعتیاد به مواد مخدر

در ادامه برخی از رایجترین باورهای نادرست درباره اعتیاد و واقعیتهای مرتبط با آنها را بررسی میکنیم:

باورهای غلط رایج

۱. اعتیاد یک ضعف شخصیتی است

واقعیت: اعتیاد یک بیماری مزمن مغزی است که تغییرات ساختاری و عملکردی در مغز ایجاد میکند. عوامل ژنتیکی، محیطی و زیستی در ایجاد آن نقش دارند.

۲. معتادان میتوانند هر زمان که بخواهند ترک کنند

واقعیت: اعتیاد قدرت اراده را تحت تأثیر قرار میدهد. ترک نیاز به درمان تخصصی، حمایت و گاه دارودرمانی دارد.

۳. اعتیاد فقط مربوط به مواد غیرقانونی است

واقعیت: داروهای تجویزی، الکل و حتی برخی مواد روزمره نیز میتوانند اعتیادآور باشند.

۴. اعتیاد فقط برای افراد بیبندوبار یا بیخانمان اتفاق میافتد

واقعیت: اعتیاد همه اقشار جامعه از جمله تحصیلکردگان، شاغلین و افراد با موقعیت اجتماعی خوب را درگیر میکند.

۵. یکبار مصرف مواد حتماً باعث اعتیاد میشود

واقعیت: گرچه خطر بالاست، اما میزان وابستگی به عوامل مختلفی بستگی دارد. با این وجود، هرگز نباید این ریسک را پذیرفت.

۶. درمان اعتیاد باید خودخواسته باشد تا مؤثر باشد

واقعیت: درمانهای اجباری یا تحت فشار خانواده نیز میتواند مؤثر باشد و گاهی نقطه شروع بهبودی است.

۷. بازگشت به مصرف نشاندهنده شکست درمان است

واقعیت: بازگشت بخشی از فرآیند بهبودی است و نیاز به تعدیل روش درمان دارد، نه توقف آن.

۸. داروهای جایگزین فقط جایگزین یک اعتیاد با اعتیاد دیگر هستند

واقعیت: داروهای درمان اعتیاد (مانند متادون) تحت نظارت پزشکی، به تثبیت وضعیت بیمار و کاهش آسیب کمک میکنند.

۹. سن، نژاد یا وضعیت اقتصادی خاصی در برابر اعتیاد مصون است

واقعیت: هیچ گروهی کاملاً در امان نیست، گرچه برخی عوامل ممکن است خطر را افزایش یا کاهش دهند.

اهمیت تصحیح این باورها

درک نادرست از اعتیاد باعث:

• ایجاد مانع برای درخواست کمک

• افزایش انگ اجتماعی

• کاهش حمایت از سیاستهای مؤثر پیشگیری و درمان

• تضعیف همدلی با افراد درگیر

اعتیاد یک مسئله پیچیده زیستی-روانی-اجتماعی است که نیاز به درک علمی و رویکردی مبتنی بر شواهد دارد. جایگزین کردن این باورهای غلط با دانش دقیق، گام مهمی در جهت پیشگیری و درمان مؤثر است.