تفاوت در بین منتورینگ ( معلم – شاگردی ) و کوچینگ ( مربیگری ) یک تفاوت واضح و روشن نیست . منتور یا این که مدرس احتمال دارد از یک‌سری روش به کار گیری نماید : یادگرفتن , مربیگری و مشورت . با این حال , تفاوت با اهمیت در بین منتورینگ و کوچینگ و دیگر گونه های بسط می تواند به ارتباط صورت گرفته فی مابین دو نفر مربوط باشد .

 

مربیگری 

تمرکز کوچینگ یا این که مربیگری معمولاً بر روی عمل و همت است . نقش مربی , ارائه بازخوردهایی است که مربوط به سعی میباشند . در فیض , مربیگری معمولاً در دفتر کار رخداد میفتد . مربی بایستی هدف ها رابرای یادگیرنده گزینش نماید و یا این که توصیه دهد و هم زمان که یادگیرنده به توسعه و گسترش مهارت‌های تازه میپردازد , به صورت دوره‌ای سعی او‌را محاسبه کند . این عمل نیازمند یک ارتباط کاری عالی دربین مربی و شخص یادگیرنده است .

 

یادگرفتن

تمرکز فراگیری بر روی ابلاغ علم و داده ها از روش راهبرد و توضیح است . در‌این روش , یادگیری یک جریان یک طرفه است . با این وجود , برخلاف کوچینگ یا این که مربیگری , رابطه چندان قربت میان مدرس و علم آموز صورت نمی‌گیرد .

 

مشورت

یک مشاور عملکرد مینماید با گوش دادن و سوال پرسیدن , در شخص مراجعه کننده خودآگاهی و اعتماد به‌نفس ساخت کند . انگیزه مشاور این است که به شخص مشورت کردن گیرنده یاری دهد تا به حل مشکلاتش بپردازد . در اینجا نیز یادگیری یک جریان یک طرفه است و رابطه چندان قربت میان طرفین نیست .

 

معلم – شاگردی

نفش منتور یا این که مدرس رویش توانایی‌ها و استعداد‌هاست . اساتیدی که در حوزه بسط فعالیت می نمایند , با تشویق کردن اشخاص به فعالیت کردن در جهت هدف ها شغلی و یا این که ارتقاء خود‌با‌وری , با آنها یاری می کنند تا بضاعت و توان و مهارت‌های خویش را کشف کنند .

رابطه منتورینگ آفلاین است – به عبارت دیگر منتور یا این که معلم هیچ اقتدار و از روی اختیار نسبت به شخص یادگیرنده ندارد و روی هدف ها فردی یادگیرنده تمرکز میکند . از آنجایی که‌این ارتباط به نفع هر دو طرف است لینک عمیقی در بین آنان صورت می گیرد و احتمالا این رابطه مدرس – شاگردی تا پایان قدمت به ارتفاع بیانجامد .

 

ویژگی‌های یک منتور عالی کدام است؟

حالا که تفاوت در بین کوچینگ و منتورینگ معلوم شد , قصد داریم نگاهی به ویژگی‌های یک منتور عالی بیاندازیم .

منتورینگ عمدتاً دربرگیرنده گوش دادن همراه با همدلی , اشتراک گذاری تجربه ( معمولاً دو طرفه ) , صلح و دوستی حرفه‌ای , توسعه و گسترش دیدگاه از روش تاءمل و تامل , وسیله‌ای برای ابلاغ عقاید بقیه افراد و تشویق کردن است ( دیویدکلاترباک )

منتورهای عالی , کمک‌ها و حمایت‌های صدق را به یادگیرنده‌ها ارائه میدهند . منتورهای باسابقه خویش را با نیازهای یادگیرنده سازگار می کنند . به این ترتیب هر دو آن ها از همدیگر یاد می گیرند و این به ترقی هر دو امداد مینماید .

 

یک منتور غالب :

با مسئولیت است تا نیز یاد بگیرد و نیز به یادگیری سایر افراد یاری دهد
یک مستمع عالی است
همدردی خویش را نشان میدهد
ارتباط صمیمانه برقرار مینماید
یادگیرنده را به کلام کردن تشویق می‌نماید
مشاهده می نماید و رفلکس می دهد
چالش‌های سازنده‌ای را تدارک می‌بیند
خودآگاه است و سایرافراد را ادراک مینماید
حکمت شهودی از تجربه معاش دارااست
امداد می نماید تا یادگیرنده طریق فکرش را تغییر و تحول دهد
شعور سیاسی و یا این که حرفه‌ای داراست
تجربیاتش را به اشتراک میگذارد
از جزئییات مسافت می گیرد
ارتباط را مدیر میکند خیر انگیزه را
صلح و آشتی را برقرار می‌سازد